Poczatek myślenia
Dzięki uzyskiwanym wiadomościom i sprawnej pamięci, myślenie odrywa się od konkretnej, aktualnej działalności i dziecko myśli w kategoriach ,,co było przedtem”, „co będzie potem”. To początek myślenia abstrakcyjnego, choć nadal dominuje jeszcze myślenie prelogiczne.
Uczucia dziecka charakteryzują się dużą intensywnością, jednak powoli wzrasta ich trwałość i stałość. Dziecko uczy się panować nad uczuciami, a zwłaszcza hamować negatywne reakcje emocjonalne.. Mimo to obserwujemy jeszcze dość częste wybuchy gniewu, złości, a także zazdrości. Szczególnie ważny jest rozwój uczuć estetycznych, moralnych i społecznych. Powstawanie tych uczuć zależy w dużej mierze od wychowawczych wpływów środowiska. Rozszerzenie kontaktów społecznych uczy
dziecko współdziałania, podporządkowania się normom grupowym, umowom i poleceniom dorosłych. Rozwija samodzielność, odpowiedzialność i umiejętność samooceny. Kształtuje uczucia przyjaźni, potrzeby aprobaty, uznania i współdziałania
